14.1.08

ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΕΙΤΕ ΑΠ’ ΤΑ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΣΑΣ...

Zητήσαμε τον "λόγο" σας για να τον δημοσιεύσουμε... Τις σκέψεις σας... Τους προβληματισμούς σας... Κι έτσι τηρήσαμε κι εμείς τον δικό μας λόγο! Διαβάστε παρακάτω το κείμενο που απέστειλε ο φίλος-αναγνώστης του blog, N.B. Στον ίδιο βέβαια, ανήκει και ο τίτλος του άρθρου. Τον ευχαριστούμε! Τα σχόλια δικά σας... Καλή εβδομάδα!
" Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι τα τελευταία χρόνια πηγαίνω, ακόμη και μόνος μου, στο barouge για ένα ποτό, για να ξεσκάσω, να χαζέψω, να αφεθώ στις σκέψεις μου. Εχθές όμως, είδα τους πρωταγωνιστές του Θεοδωράκη, έκατσα μέσα! Και καλά έκανα! Είχε συνέντευξη από κάποιο Κύριο ο οποίος είναι άστεγος, χωρίς χρήματα, χωρίς δουλειά, χωρίς συγγενείς δίπλα του! Αλλά με πολύ ελπίδα και μάλλον λίγη περισσότερη ευτυχία από όλους μας!
Ο τύπος αυτός μένει δίπλα από το barouge στην πλατεία, μέσα σε αυτοκίνητα, δεν τον ενδιαφέρον τα χρήματα, δεν ζητιανεύει χρήματα, κάνει βόλτες μόνος του, κοιμάται και γουστάρει να ακούει τον ήχο της βροχής στο τσίγκο του αυτοκινήτου, κερνάει όλο το μαγαζί όταν έχει μερικά λεφτά επάνω του, δεν παραπονιέται , στο μέτρο του δυνατού!
Δεν τον είχα προσέξει ποτέ! Ή μάλλον και να τον είχα δει δεν θα του έδωσα σημασία! Και ας υποστηρίζω ότι πρέπει να γίνουμε κοινωνία πολιτών! Σκατά όλοι μπαίνουμε στο λούκι της καθημερινότητας!
Οι σκέψεις μας αναλίσκονται σε πολύ καθημερινά κ πεζά πράγματα πολλές φόρες!
Θα μπορούσαμε να ζήσουμε, χωρίς να δίνουμε τόσο αξία στα χρήματα? Αυτός ο τύπος μπορεί και δεν έχει Μία!!
Ζητάμε χρόνο για εμάς , άντε και τον βρίσκουμε τι τον κάνουμε πως τον σπαταλάμε? Πολλές φορές κοιμούμενοι (από κούραση) .Άλλοτε σε κοινωνικές εκδηλώσεις ! Και για να μην σας κουράζω, πολλές φορές σε ανούσια πράγματα.
Εντάξει όλα μέσα στη ζωή είναι, αλλά χρειάζονται? Όλα?
Κάποιος καλλιτέχνης μια φορά αντί για οτιδήποτε άλλο είχε εκδώσει χαρτονομίσματα ελεύθερου χρόνου, μήπως έχει δίκιο?
Ο Παππούς που μένει μόνος του έχει πολύ από δαύτων, μήπως είναι πλούσιος κάπου και αυτός?
Σίγουρα ο χρόνος από μόνος του δεν φέρνει την ευτυχία, και αλήθεια είναι ότι ο καθένας μας βολεύει την ζωή του με ότι έχει. Ούτε εκείνος είναι απόλυτα ευτυχισμένος, βλέπει σαν όνειρο τα παιδιά του που ζουν αλλά δεν τον επισκέπτονται, την γυναίκα του...
Μάλλον και ο καλλιτέχνης λάθος έκανε χαρτονομίσματα Αγάπης έπρεπε να βγάλει, με σήμα το φιλί!
Είμαστε άνθρωποι που δουλεύουμε και δεν κατανοούμε τα προβλήματα αυτών που μας περιτριγυρίζουν! Έχουμε να πληρώσουμε βλέπεις λογαριασμούς ΔΕΗ, ΟΤΕ ...
Τον λογαριασμό της ανθρωπιάς μας , να δούμε πότε θα πληρώσουμε!
Θέλω να δώσω και να πάρω , να κοιτάξω εμένα και τους άλλους στα μάτια, καθαρά! Να φτιάξω τον εαυτό μου... Να ΞΕΚΑΡΔΙΖΟΜΑΙ!!
Ώρες Καλές, σε όλους και ιδιαιτέρως σε αυτούς που είναι ή νιώθουν μόνοι!"

12.1.08

OΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ...

Και πραγματικά κάπως έτσι ήταν η ομώνυμη παράσταση του Γιώργου Νταλάρα στο Θέατρο Παλλάς, που παρακολουθήσαμε εχθές...
Προτελευταία παράσταση, η χθεσινή, για τον έλληνα τραγουδιστή που «μιλάει σε όλο τον κόσμο», όπως είχε γράψει σε εκτεταμένο αφιέρωμα η γαλλική Figaro το 1993.

Μου έκανε εντύπωση... Το πρόγραμμα, ο χώρος, αλλα όχι και η άναρχη «τοποθέτηση» γνωστών, φίλων και προσκλήσεων του προσωπικού του θεάτρου, που καθόντουσαν όπου βρίσκαν κενό, ενώ το θέατρο είχε κατηγορίες θέσεων και τιμής.

Τον είχα ξαναδεί τον Νταλάρα....σε συναυλίες, κυρίως, αλλά και πρόπερσι στο Αθηνών Αρένα. Εκεί δεν μου άρεσε και ο χώρος δεν του ταίριαζε... Μάλλον τον εκνεύριζε κιόλας το όλο στυλ... γεγονός που το έβγαζε στη σκηνή και στον κόσμο, με αποτέλεσμα να μπορεί κάποιος να τον χαρακτηρίσει ως και αντιπαθή...
Δεν αναφέρομαι βέβαια στους οπαδούς του Τζίμη (του Πανούση εννοώ), αλλά στον μέσο ακροατή – μουσικόφιλο...

Εχθές όμως ήταν μοναδικός! Καταπληκτικές συνθέσεις, μεγάλο ταξίδι και νοσταλγικό, με όλα τα τραγούδια του που έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές...
Πολύ καλοί και οι 4 τραγουδιστές/τριες που τον πλαισίωναν (Ολυμπίου, Καρούνης , Στρατηγού, Πασχαλίδης). Ειδικά η Δέσποινα Ολυμπίου, καταπληκτική ερμηνεία, στο πορτογαλικό "Cancao do Mar".

Κατά τη διάρκεια «του ταξιδιού», ένας κύριος δίπλα μου δάκρυσε... Το ίδιο και μια κυρία πιο κει... Άλλοι αγκαλιαζόντουσαν και τραγουδούσαν μαζί... Εικόνες και ακουσματα που ίσως τους δέσανε στο πέρασμα των χρόνων... Κάποιο ξεκίνημα... Κάποια ζωή...

70 τραγούδια βλέπετε, ήταν αυτά που ακούστηκαν...

«Όμορφη και παράξενη πατρίδα...». Αυτή είναι η Ελλάδα και η μουσική κληρονομιά της... Αυτή που είδα εχθές και αυτή που μου έχει μείνει μέχρι τώρα στα αυτιά μου...
«Τι να θυμηθώ... Τι να ξεχάσω...»....
Κι αν «ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα» εμείς θα επιμένουμε... αυθεντικά κι ελληνικά...
«Κι αν με χτύπησε το αγιάζι, το σακάκι μου κι αν στάζει...»!

9.1.08

Ο ΛΟΓΟΣ ΣΕ ΕΣΑΣ!

Η "Οδός Θεωρίας", μπλοκαρισμένη στα γρανάζια της καθημερινότητας και της ανίας, δίνει τον λόγο σε εσάς και παραχωρεί τη θέση του επόμενου θέματος στους φίλους του blog!

Στείλτε μας, στο odos.theorias@gmail.com, τον τίτλο και το άρθρο για οτι σας απασχολεί ή σας προβληματίζει, μέχρι την Κυριακή 13.01.2008 και το καλύτερο θα δημοσιευτεί, σαν πρώτο θέμα!

Σας ευχαριστούμε για την καθημερινή σας επαφή κι επισκεψιμότητα!

1.1.08

ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΔΟΥΝΑΒΗΣ... ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Tα ρα ραμ τα ρα ραμ, τα ρα ραμ παμ παμ, Tα ρα ραμ τα ρα ραμ, τα ρα ραμ παμ παμ, τα ρα ραμ παμ παμ.... Καλημέρα 2008!

Κάπως έτσι ξεκίνησε η πρώτη μέρα του χρόνου και φέτος, όπως εδώ και 3 δεκαετίες στο σπίτι μου...
Με την μελωδία του "Γαλάζιου Δούναβη", του Γιόχαν Στράους, από την συμφωνική ορχήστρα της Βιέννης (μέσω ΕΤ1), που γλυκά μου έδινε το έναυσμα να ανοίξω τα μάτια μου και να δω το φως του ουρανού του΄08! Μια μελωδία που για μένα και τους δικούς μου ανθρώπους σημαίνει πολλά... Την καινούρια αρχή και την έναρξη της νέας μας χρονιάς... Λες και τότε (μόλις ακούγεται), η συγκεκριμένη μελωδία, αλλάζουμε χρόνο... Ωραίες εικόνες...
Προηγουμένως, μην ρωτάτε... Είχαμε το καθιερωμένο "σύρσιμο" από πάρτυ σε πάρτυ που λέει και ο Μιχάλης Χατζηγιάννης και κατάληξη με αρκετή ποσότητα αλκοόλ να ρέει στο αίμα, όταν πια είχε ξημερώσει για τα καλά!

Ξέρετε... η μαγεία της Πρωτοχρονιάς, είναι η αλλαγή διάθεσης που πλημμυρίζει τις φθαρμένες από τον προηγούμενο χρόνο ψυχές και η πρώτη φορά που ακούς αυθόρμητες ευχές και βλέπεις το πρόσωπο του άλλου να λάμπει πραγματικά! Τότε που κανείς δεν σκέφτεται πως θα σου βγάλει το μάτι και πως θα σε πατήσει για να ανέβει πιο ψηλά ο ίδιος...

Στιγμές.... Στιγμές είναι η ζωή μας και τις πιο δυνατές από αυτές μην διστάζετε να τις ζείτε... Απολαύστε τις... Κάθε λεπτό που περνάει είναι τόσο σημαντικό και τόσο όμορφα απρόσμενο και ζωντανό που πρέπει να το «ξεφτιλίζουμε»! Έτσι, για να γινόμαστε σοφότεροι και πιο δυνατοί, μέσα από την εμπειρία αυτού...του λεπτού...

Το ραντεβού μας θα είναι πάντα εδώ... Στην «Οδό Θεωρίας» και στις γραμμές που φιλοξενούν τις σκέψεις μας και τα σχόλιά σας...

Καλή Χρονιά σε όλους, με υγεία για να μπορούμε να ζούμε όλα τα άλλα, που γίνονται έτσι κι αλλιώς...

Tα ρα ραμ τα ρα ραμ τα ρα ραμ παμ παμ, Tα ρα ραμ τα ρα ραμ τα ρα ραμ παμ παμ, τα ρα ραμ παμ παμ....

31.12.07

Αντίο δόλιε χρόνε... Καλημέρα 2008!

Δεν θα μπορούσαμε να μην γράφαμε ένα τελευταίο άρθρο πριν φύγει το 2007!
Στην αρχή σκεφτόμουν να κάνω μια ανασκόπηση των γεγονότων που μας συγκλόνισαν! Μετά σκέφτηκα από που να αρχίσω και που να τελειώσω...
Ένα γεγονός σίγουρα μας συγκλόνισε τρομερά και αυτό δεν είναι άλλο από τις καταστροφικές πυρκαγιές και τις συνέπειες που αυτές είχαν, το καλοκαίρι που μας άφησε! Από κει και πέρα, Ζαχόπουλοι θα υπάρξουν κι άλλοι, ως άξιοι συνεχιστές του Σφηνιά... Τα λαμόγια θα αυξάνονται, οι ειδήσεις θα τρέχουν και οι ιστορίες καθημερινής τρέλας θα μεγαλώνουν...
Μας έχει συγκλονίσει επίσης η ραγδαία αύξηση και έξαρση των διαφόρων ειδών καρκίνων (ειδικά σε νέους ανθρώπους) και οι «τσάμπα απώλειες»...
Ήμαρτον πια!
Δεν πέφτουμε όμως...Συνεχίζουμε και ζούμε με όλη μας τη δύναμη και όπως μπορούμε και πρέπει...
Πάμε γερά λοιπόν!!!
Παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2008, σήμερα και τίποτα δεν θα μπορούσε να διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη μέρα του χρόνου, πέρα από τη γιορτινή γενική διάθεση και την ΕΛΠΙΔΑ! Την ελπίδα που έχουμε μέσα μας όλοι για το καλύτερο που θα φέρει ο Νέος Χρόνος! Πολλοί αυτοί που λένε, «Άντε να φύγει και να μην ξανάρθει» και άλλοι τόσοι που λένε «Αχ, μακάρι να είναι και αυτός ο χρόνος το ίδιο καλός, όσο αυτός που φεύγει»! Σε όλα αυτά όμως φίλοι μου, μην ξεχνάτε ότι καθοριστικό ρόλο παίζουμε κι εμείς οι ίδιοι και πως «στρώνουμε για να κοιμηθούμε» πολλές φορές, ώστε ο κάθε χρόνος να είναι καλός ή κακός...
Προσοχή λοιπόν, σε κάθε μας βήμα με σκέψη εκεί που πρέπει και απελευθέρωση πάλι, χωρίς σκέψη, εκεί που δεν πρέπει, χωρίς δισταγμούς!
Είμαι σίγουρος, ότι αυτό που νιώθω πάντα, τα λεπτά πριν την αλλαγή του χρόνου, με αυτή την παράξενη αγωνία-τρέμουλο στην ψυχή, χωρίς να ξέρω γιατί, θα το νιώσω και πάλι, για να υποδεχτώ ένα χρόνο που ΘΕΛΩ και ΠΡΕΠΕΙ να είναι καλύτερος για όλους μας, με 4 ευχές για όλο τον κόσμο...
ΥΓΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ...ΑΓΑΠΗ!

Αντίο, λοιπόν, δόλιε χρόνε...που έκρυψες πολλά αλήθεια... Όμορφα και άσχημα...

Καλώς να έρθεις 2008!

ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΑΔΕΡΦΙΑ!

17.12.07

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ...ΤΟΝ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ ΜΟΥ...ΤΟΝ ΛΕΓΑΝ...ΜΠΑΜΠΑ ΚΑΙ ΜΑΜΑ!

Λίγες μέρες πριν τη γέννηση του Θεανθρώπου...
Φώτα έχουν γεμίσει τους δρόμους από Δήμαρχους και Δημαρχέσες... Ωραίοι στολισμοί στα μαγαζιά και καταναλωτισμός στο full...
Kαι κάπου εκεί...όλα ξεχνιούνται! Ασφαλιστικά, Ινδοί, Παπάδες αδερφές - βιαστές σωμάτων και ψυχών, λαμόγια δημοσιογράφοι και φερέφωνα διοικήσεων, κερατώματα και κλεισίματα σπιτιών, το ψύχος το δριμύ των χωρισμών, ψέματα και κοροϊδίες, πόλεμοι, πείνα, αρρώστιες και τόσα άλλα.
Ναι! Όλα ξεχνιούνται φίλοι μου, με την ελπίδα, πως όλα θα αλλάξουν... Και το μόνο που αλλάζει, είναι ο κόσμος γύρω μας...προς το χειρότερο...
Δεν είμαι απαισιόδοξος...Μάλιστα σε ένα από αυτά τα αστεία e-mails που κυκλοφορούν, έκανα ένα τεστ αισιοδοξίας ή απαισιοδοξίας και άγγιξα κορυφή... Γελάω...
Το όνειρο μου, σαν παιδί, όπως όλα τα παιδιά μεγαλώσαν έτσι... ήταν να ανοίξω τα δώρα την ημέρα των Χριστουγέννων και μέσα να βρω κάτι που δεν είχα...Υλικό πάντα... Βλέπετε οι γονείς μου πάντα φρόντιζαν όλα τα άλλα να τα έχω... Είχαν δεν είχαν αυτοί. Επίσης μου είχαν κάνει ξεκάθαρο από μικρός, πως δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, αλλά αυτός είναι ο Μπαμπάς! Σήμερα, χρόνια μετά, περιμένω με την ίδια αγωνία τα Χριστούγεννα... Αλλά το δώρο μου το έχω πάρει εδώ και χρόνια και το έχω πάντα μαζί μου! Κι αυτό δεν είναι άλλο από την ίδια μου την οικογένειά και την αγάπη που απ΄αυτήν έχω πάρει! Κουτί: οι αναμνήσεις μου... Περιεχόμενο: οι γονείς μου και ο αδερφός μου... Και μια μελωδία έρχεται στ΄αυτιά μου... από τον Φοίβο Δεληβοριά... "Χριστούγεννα...τον Αη Βασίλη μου τον λέγαν... Μπάμπα και Μαμά"!

13.12.07

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΤΗΣ ΚΟΠΑΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΑΒΑΛΕ...

Η "Οδός Θεωρίας", βρέθηκε εχθές στην πορεία διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας! ΟΧΙ δεν απεργήσαμε, ούτε το παίξαμε ενωμένο προλεταριάτο, αλλά ούτε συμφωνούμε με τις πολιτικές της κυβέρνησης και τα "κενά" νομοσχέδια της! Έτυχε... Για δουλειά ήμασταν εκεί και βαδίσαμε απλά μαζί με τους φίλους απεργούς.

Η πορεία ήταν τεράστια! Το ίδιο και η απεργία!
Παρακολουθώντας τους ανθρώπους που βάδιζαν εχθές και φώναζαν τα διάφορα συνθήματα, στα πρόσωπά τους είδα, θλίψη...Είδα πόνο...Ταλαιπωρία και φτώχεια... Το εννοώ! Δεν λαϊκίζω...
Θεωρώ ότι η πλειονότητα των συμμετεχόντων στην πορεία εχθές ήταν άνθρωποι, με ιδανικά και πιστεύω συγκεκριμένα και αδιαμφισβήτητα. Θεωρώ, όμως επίσης, ότι υπήρχαν πολλοί (και είδαμε κάμποσους γνωστούς και φίλους) που απλά είχαν κατέβει, για να την κοπανήσουν από τη δουλειά τους ή να την πέσουν σε καμιά γκομενίτσα ανεξάρτητη και εναλλακτική ή απλά για να πουν πως πήγα κι εγώ σε αυτό το...κάτι...για το ασφαλιστικό! Παραπάνω δεν ξέρουν...
Υπήρχαν κι άλλοι που είπαν ότι απεργούσαν και την έπεσαν για ύπνο...
Ναι! Υπήρξαν πολλά...
Α! Και αναρχικοί που πετούσαν μολότοφ και σπάγαν ξενοδοχεία και τράπεζες...
Ακροδεξιοί συμπλεγματικοί που την έψαχναν σε διάφορα στενά της Σόλωνος και της Μπενάκη για να κοπανήσουν κανέναν άμα τους κοίταζε λίγο στραβά... Μπάτσοι που πετούσαν δακρυγόνα για χαβαλέ... Πολλά... Μέχρι και ΕΜΟ...
Η θέση μας είναι, ότι οι αγώνες δεν κερδίζονται με πορείες και μαζικά συλλαλητήρια χωρίς ουσία, αλλά με τον καθημερινό αγώνα και τις διεκδικήσεις "επί χάρτου"!
Δεν κερδίζονται με απεργίες, 2 μόλις μήνες μετά την ανανέωση της εντολής προς την κυβέρνηση των "μέτρων" και των..."παραμέτρων"... Ας το σκεφτόμασταν όλοι πριν και όχι τώρα που μας βάζουν τη θηλιά στο λαιμό...
Και σίγουρα δεν κερδίζονται με τύπους, με νοοτροπία δημοσίου υπαλλήλου της δεκαετίας των ΄80 -΄90, που κοιτάζουν απλά πως θα χάσουν άλλη μια μέρα από τη δουλειά τους...

Επαναλαμβάνουμε... πως δυστυχώς δεν μας αντιπροσωπεύει κανένα κόμμα, καμία φωνή και καμία κίνηση στην Ελλάδα.... Μας αντιπροσωπεύει η αλήθεια της καθημερινότητας και της βιοπάλης του καθενός ξεχωριστά και σε όποιο επίπεδο...

Ας αγωνιστεί ο καθένας μόνος του και όπως μπορεί και σίγουρα σύντομα θα βρεθούμε όλοι μαζί! Στα ίδια μονοπάτια περπατάμε όλοι...

8.12.07

ΕΥΤΥΧΩΣ ΤΟ ΕΞΕΛΑΒΑΝ ΩΣ...ΠΛΑΚΑ...

Παρακάτω αναδημοσιεύουμε άρθρο από το in.gr, για να αναδείξουμε για άλλη μια φορά την ξεφτίλα του κράτους και της ρουσφετοπολιτικής που υπηρετούν τα λαμόγια της εκάστοτε κυβέρνησης. Έστω και τελευταία στιγμή σταμάτησε κάτι, που βέβαια μπορεί να γίνει αργότερα, όταν θα έχουν πέσει και οι τόνοι... Άλλωστε δεν είναι και η πρώτη παρόμοια περίπτωση... Ευτυχώς που το συγκεκριμένο τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας το εξέλαβε ως...πλάκα...και έσωσε τουλάχιστον, άλλο ένα μικρό κομμάτι γης στην Πλάκα, από την αλλοίωση της ιστορικότητας και του χαρακτήρα του.
Και κάτι ακόμα... Αν τη συγκεκριμένη είδηση τη δείτε σε κάποιο δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης...πείτε μας για να τους χειροκροτήσουμε:

"Το Ε' τμήμα του ΣτΕ ακύρωσε απόφαση του υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ που επέτρεπε κατά παρέκκλιση τη λειτουργία παραδοσιακού καφενείου στην Πλάκα, σε ισόγειο διατηρητέο επί των οδών Λυσίου και Ερεχθέως.
Η περιοχή της Πλάκας έχει χαρακτηρισθεί παραδοσιακός οικισμός με περιορισμούς στις Χρήσεις Γης βάσει Προεδρικού Διατάγματος από το 1987.
Ο υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ τόνιζε στην απόφαση ότι η αλλαγή χρήσης δεν βλάπτει το διατηρητέο κτίριο και τον περιβάλλοντα χώρο και δεν θα προκαλέσει υποβάθμιση της περιοχής.
Η τύχη των Χρήσεων Γης, και κυρίως της κατοικίας, αφορούν όχι μόνον την Πλάκα αλλά όλους τους ιστορικούς οικισμούς, όπως του Ψυρρή, το Θησείο, το Μακρυγιάννη, την Ύδρα, το Ναύπλιο, την Ερμούπολη, κτλ.

Την ικανοποίησή τους για την απόφαση του ΣτΕ εξέφρασαν οι κάτοικοι της Πλάκας."
Χωρίς παραπάνω σχόλια...

6.12.07

ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΔΙΑΚΟΠΤΕΣ!

ΚΑΙ η "Οδός Θεωρίας" διαμαρτύρεται για τις νέες - εξοντωτικές - αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ!
Μπορούμε να τους σταματήσουμε! Είμαστε έτοιμοι;

ΕΙΜΑΣΤΕ!
Ας κατεβάσουμε τους διακόπτες για 15 λεπτά το Σάββατο 15 Δεκεμβρίου, στις 12 το μεσημέρι!