16.12.09

Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας... Η επιστροφή!

"Best of Tour 2010..."

Οι Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, σχεδόν 10 χρόνια μετά από την τελευταία αποχαιρετιστήρια συναυλία τους το 2001, επανασυνδέονται μουσικά και περιοδεύουν ξανά, έχοντας στο πλευρό τους τον Μάνο Ξυδούς.
Ο πρώτος τους σταθμός είναι η Θεσσαλονίκη, όπου θα δώσουν συναυλία την Παρασκευή 12 Μαρτίου στο Βελλίδειο, ενώ οκτώ ημέρες μετά, το Σάββατο 20 Μαρτίου θα εμφανιστούν στην Αθήνα, στο Ποδηλατοδρόμιο του Ολυμπιακού Σταδίου.

Η μουσική των Χάρη & Πάνου Κατσιμίχα δε χρειάζεται συστάσεις, βγαίνει από την καρδιά της δεκαετίας του ‘80 γεμάτη συναισθήματα και φτάνει μέχρι σήμερα, ζεστή, ζωντανή και αληθινή Από τα «Ζεστά Ποτά» του 1985 έως το τελευταίο live album τους που κυκλοφόρησε είκοσι χρόνια αργότερα, το 2001 και το «Στους ελαιώνες της αγάπης» που κυκλοφόρησε το 2002, η πορεία των αδελφών Κατσιμίχα ήταν πάντα συνεπής.

Αυτές οι δύο εμφανίσεις τους θα είναι ο προπομπός για την επιλεκτική και περιορισμένη σε εμφανίσεις περιοδεία τους που θα ακολουθήσει το καλοκαίρι του 2010.

Εν αναμονή...

14.12.09

Σκέψεις...


Θες να κρυφτείς… ή να φύγεις μακριά... Θες να πάρεις μια γόμα και να σβήσεις τα άσχημα που σου χαλάνε την εικόνα ηρεμίας που με τόσο κόπο απέκτησες και όχι βέβαια εις βάρος κανενός…


Αλλά δεν γίνεται… Όχι μόνο οι επιλογές σου… Όχι μόνο τα λάθη σου… Αλλά και οι επιλογές και τα λάθη των γύρων σου…
Στο «τζάκι»…αν πλησιάσεις πολύ…καίγεσαι… Αν απομακρυνθείς πολύ… κρυώνεις…

Μείνετε στην απόσταση που πρέπει… από αυτούς που πρέπει…και τις καταστάσεις που σας προκύπτουν καθημερινά…

Τα άκρα… απομονώνουν… και στο «τέλος της ημέρας» φέρνουν…μαρασμό και….τέλος…

Σοφία, είναι η πρόβλεψη…

Βλακεία, είναι όταν είσαι προβλέψιμος…


7.12.09

Sleuth

Πριν λίγες μέρες είδαμε την παράσταση Sleuth (Σλουθ), στο Θέατρο Αθηνών, του Άντονι Σάφερ (Anthony Shaffer) με τον Γιώργο Κιμούλη και τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη. Δύο ηθοποιούς που κοιτάμε κάθε χρόνο να τους παρακολουθούμε στις παραστάσεις που παίζουν, αφού η ερμηνείες τους είναι ξεχωριστές και μας ταιριάζουν…

Το θέατρο είναι για εμένα μία ξεχωριστή διασκέδαση.Στοιχείο επιμόρφωσης και αναζήτησης, τόσο του εσωτερικού σου κόσμου, όσο και αυτού του…άλλου…του έξω, μέσα από τις ατάκες του κάθε έργου και των νοημάτων που το ίδιο βγάζει ή που ο καθένας μας ξεχωριστά θέλει να βγάζει, ανάλογα τα βιώματά του.

Η πρωταγωνίστρια του έργου… Δεν εμφανίζεται ποτέ! Μια γυναίκα που οδήγησε δύο άντρες στον απόλυτο εξευτελισμό και την έκφραση του καλύτερου «φίλου» της αγάπης… του μίσους…στον απόλυτο βαθμό, με «σκηνοθέτη» του…την εκδίκηση!

Παρενθετικά στο κείμενο μας αυτό, θα θυμηθώ, την άποψη του φίλου μου του «Γνωστού – Αγνώστου», που μου έλεγε πάντα ότι το πιο δυνατό συναίσθημα για αυτόν δεν είναι η αγάπη, αλλά το Μίσος! Και βέβαια δεν είναι κατακριτέο κάτι που κρύβει μέσα του τόση αλήθεια για όλους…

Όντως, για πολλούς, η πίσω όψη του προσώπου της αγάπης είναι το μίσος. Γι’ αυτό και όλες οι αγάπες περνάνε και από αυτό το στάδιο. Είτε αγάπη που ακολούθησε το μίσος, είτε μίσος που ήρθε μετά από μια μεγάλη αγάπη. Συμπέρασμα ένα. Αγάπη χωρίς "μυρωδιά" μίσους δεν γίνεται… Πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά…

Ο απατημένος σύζυγος ήταν και αυτός, που μέσα στο έργο είχε τις καλύτερες ατάκες…και το μεγαλύτερο μίσος βέβαια… Και δεν ήταν θέμα πρωταγωνιστή… Ήταν θέμα ωρίμανσης ψυχής και συναισθημάτων, μέσα από τις σκέψεις του και τη ζύμωση αυτών την περίοδο της «απομόνωσής» του, από την προδοσία που έζησε…

Ήταν αυτός που εξευτέλισε πρώτος τον εραστή της γυναίκας του…Και όλα αυτά από το μίσος του, για την αγάπη που της είχε… Ήταν και αυτός όμως που εξευτελίζεται διπλά στη συνέχεια, λόγω των ίδιων των πράξεών του και των παγίδων που πέφτει, όταν από θύτης, πολύ εύκολα γίνεται θύμα…

“Ο καλύτερός τρόπος για να γνωρίσεις έναν άνθρωπο είναι ο εξευτελισμός”. Αυτό ο τρόπος που ο καθένας μας «ξεγυμνώνεται» μπροστά στα θέλω του και την αλήθεια που κρύβει μέσα του. Αλλά προσοχή! Δεν μιλάμε για τον εξευτελισμό που προκαλούμε εμείς… Μιλάμε για αυτόν που έρχεται από μόνος του, σαν φυσική εξέλιξη συναισθημάτων και συμπεριφορών…

«Κανείς δεν ανήκει σε κανέναν». Ο κάθε άνθρωπος πράττει όπως νιώθει και όπως είναι η φύση του… Κανείς δεν έχει δικαιώματα παρέμβασης στα «θέλω» του άλλου… Κανείς δεν διακιούται να κατηγορεί κάποιον όταν ο ίδιος, κάπου άλλου έχει πράξει αναλόγως ή ακόμα χειρότερα…έχει σκεφτεί να πράξει αναλόγως… Γιατί η σκέψη και η πράξη τον ίδιο «πατέρα» έχουν… Την καθαρότητα όμως τελικά, την διεκδικεί καλύτερα, η πράξη…

Για νικητές μην ψάχνετε… Μάταια… Σχετικός ο ορισμός του νικητή σε ζητήματα σχέσεων, αποθημένων, αγάπης και μίσους…

(Σας προτείνουμε να δείτε, την πραγματικά πολύ καλή παράσταση, που τελευταίοι από τους «μεγάλους» του θεάτρου, είχαν τιμήσει πρωταγωνιστικά, ο Δημήτρης Χορν και ο Αλέκος Αλεξανδράκης, για 2 θεατρικές σαιζόν, 1970-1972).


26.11.09

ΑΓΑΠΗ. Τίποτα άλλο…

Στη ζωή μου, πάντα ακούω τι "λέει" το στομάχι μου… Και αυτό δεν με έχει προδώσει ποτέ…

Πολλές φορές είτε δεν μπορώ να ακολουθήσω αυτά που λέει, γιατί αφορούν άλλους και απλά συμμετέχω στο «μαρτύριο» του πόνου και της δυσπεψίας, είτε από αντίδραση κάνω άλλο από αυτό που έχει πει από την πρώτη στιγμή η αντίδραση του φίλου μου του Στομάχου!

Έχω έναν θείο, τον Αντώνη, που πραγματικά τον εκτιμώ και τον αγαπώ, αν και για τους περισσότερους (ακόμα και για τους πολύ κοντινούς του ανθρώπους) είναι ιδιόρρυθμος και…μοναχικά περίεργος.

Τον εκτιμώ για απλά πράγματα τα οποία έκανε από τότε που ήμουν μικρός. Το πιο απλό από όλα ήταν ότι, από τότε (ήμουν και δεν ήμουν 8 χρονών), μου μιλούσε με την ίδια σοβαρότητα που μου μιλάει ακόμα και σήμερα. Ποτέ δεν με «υποτίμησε» ως μικρό ή ως αδαή ακόμα, λόγω ηλικίας και μειωμένων γνώσεων ή μόρφωσης.

Προσπαθούσε πάντα να μου εξηγήσει πράγματα για τις συμπεριφορές των ανθρώπων, για μεταφυσικά φαινόμενα και προσέγγιζε τον Θεό και την «ύπαρξη» αυτού, τόσο ρεαλιστικά και άμεσα, όπως κανείς άλλος δεν μπορούσε.

Αγαπούσε και αγαπάει τους ανθρώπους με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο και ποτέ δεν ενόχλησε κανέναν ασχέτως αν όλοι του γυρνούσαν την πλάτη, όταν ξεκινούσε να μιλάει…

Το πιο σοφό θα έλεγα από αυτά που μου έχει πει, είναι , ότι «Στη ζωή, το ένστικτο προηγείται της λογικής, γι’ αυτό να θυμάσαι πάντα», μου έλεγε, «ότι αυτό που θα νιώσεις την πρώτη στιγμή της επαφής με κάποιον, είναι αυτό που πραγματικά είναι ο άλλος και όχι αυτό που οι συνθήκες ή η πορεία κάποιων γεγονότων, τον εμφανίζουν αλλιώς, αργότερα στα μάτια σου».
Και μέχρι σήμερα επαληθεύεται κάθε μέρα…

Κάτι άλλο σημαντικό που μου είχε πει, ήταν «να μάθεις να διαβάζεις τα μάτια των ανθρώπων». «Του άντρα θα τα διαβάζεις μία φόρα και της γυναίκας δύο…» Κι όντως έτσι είναι… κι έτσι κάνω…

Και κάτι ακόμα... «Μάθε να αγαπάς», μου έλεγε. «Απλά μην ξεχνάς ότι αυτό δεν μαθαίνεται από κανέναν άλλο, παρά μόνο από την οικογένεια σου... Εσύ, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ανοίξεις τα "αμπάρια" της καρδιάς σου και μην ανησυχείς... Εκεί χωράνε όλα...»

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με πολύ αγάπη. Τόσο ελληνική…που φτάνει στα όρια αμερικάνικης σειράς…
Μάθαμε όλα να τα κάνουμε μαζί. Να γελάμε μαζί, να κλαίμε μαζί, να διασκεδάζουμε και να μεγαλώνουμε έτσι. Μια οικογένεια με τόση ευαισθησία που μοιάζει βλακεία. Η πιο ευαίσθητη από όλους, η μάνα μου, μου λέει ακόμα και σήμερα, «γίνε σκληρός, αλλιώς θα σε πατάνε όλοι». Κάτι ξέρει… Αλλά σκληρός δεν γίνεσαι… Γεννιέσαι μαμά. Κι επειδή τα δικά της "αμπάρια της καρδιάς", φαίνεται ότι ξεχείλιζαν, αυτό που μου φυτεύτηκε και μπολιάστηκε μέσα μου, από την κοιλιά της, είναι, μία λέξη, ένα συναίσθημα, μία έκφραση που δεν χωράει, ίχνος "σκληράδας" και λίγοι γνωρίζουν σήμερα, αλλά κάποιος "μαλάκας", προσπάθησε να διδάξει 1976 χρόνια πριν…στα 33 του και μέχρι σήμερα ελάχιστοι έχουν αντιληφθεί τη δύναμη και την αξία της. ΑΓΑΠΗ. Τίποτα άλλο…

Πατέρα μου, σε ευχαριστώ που είμαι καρπός σου…

Υ.Γ.: Να μην διστάζετε να λέτε σ’αγαπώ σε αυτούς που αγαπάτε και να μην ξεχνάτε να τους το δείχνετε με κάθε τρόπο. Όσο είναι καιρός, όσο είστε μαζί, όσο οι "άνεμοι του μίσους, του φθόνου και της κακίας" δεν σας παίρνουν αμπάριζα…

Σας αγαπώ...

24.11.09

Σταθεροποίηση της επιδημίας του AIDS!


Με την εξαίρεση της Αφρικής, η παγκόσμια επιδημία AIDS φαίνεται να σταθεροποιείται, όπως δείχνει η τελευταία έκθεση του ΟΗΕ. Την τελευταία διετία ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με τον ιό HIV παραμένει σχεδόν στάσιμος στα 33 εκατομμύρια, αν και υπάρχουν ακόμα πολλοί ασθενείς χωρίς πρόσβαση σε φάρμακα.

Περίπου 4 εκατομμύρια άνθρωποι ακολουθούν σήμερα φαρμακευτική αγωγή κατά της λοίμωξης, αριθμός δεκαπλάσιος σε σχέση με πριν από μια δεκαετία. Ωστόσο υπάρχουν ακόμα πάνω από 5 εκατομμύρια ασθενείς που ζουν χωρίς φάρμακα, επισημαίνει η έκθεση.
Παρά τις ανισότητες, τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι η επιδημία κορυφώθηκε το 1996 και έκτοτε σταθεροποιείται ή βρίσκεται σε ύφεση.
Η συχνότητα νέων μολύνσεων πέφτει στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, ακόμα και στην υποσαχάρια Αφρική, όπου τα νέα κρούσματα το 2008 ήταν 400.000 λιγότερα σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα και 15% λιγότερα σε σχέση με το 2001. Πέρυσι, τα νέα περιστατικά στην υποσαχάρια Αφρική αντιστοιχούσαν στο 72% του παγκόσμιου συνόλου.
Χάρη στην ύφεση των νέων λοιμώξεων και στην παράταση ζωής που προσφέρουν τα αντιρετροϊικά φάρμακα, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με τον ιό αυξήθηκε κατά μόλις 400.000 από τα 33 εκατομμύρια το 2007.
Οι αριθμοί αυτοί προέρχονται πάντως από μαθηματικά μοντέλα και έχουν περιθώριο λάθους αρκετά εκατομμύρια ανθρώπους.


Πηγή: in.gr με πληροφορίες από Associated Press



23.11.09

"Δύσκολο" πρωινό...


«Τόπι» την έκαναν την Μπακογιάννη, οι Λυριτζής – Οικονόμου στο πρωινό της ΝΕΤ. Έχασε την μπάλα η Ντόρα η «εξερευνήτρια» (ψήφου, έτσι όπως πάει)…


«Κατηγορείτε την Πολιτική Άνοιξη και τον Σαμαρά όταν έφυγε, ενώ τα 2/3 της Πολιτικής Άνοιξης υποστηρίζουν εσάς τώρα!» …. Κενό… Μητσοτακικό χαμόγελο αμηχανίας και απάντηση καμία, με άνοιγμα άσχετου θέματος.

«Είστε πιο κοντά στην πολιτική Καραμανλή λέτε, όταν αυτή η πολιτική άφησε τη Νέα Δημοκρατία 10 μονάδες πίσω από το ΠΑΣΟΚ»… Σιωπή…

«Ετοιμάζεστε τόσα χρόνια για αρχηγός… Θα αντέξετε την ήττα? Θα μείνετε στη Νέα Δημοκρατία με αρχηγό τον κο. Σαμαρά?»

Απ: «Η Νέα Δημοκρατία θα συρρικνωθεί με νίκη Σαμαρά, αλλά δεν θα φύγω»… Ενωτική η Ντορούλα… Ακονίζει το κρητικό της μαχαίρι για μπάχαλο και βεντέτες μέσα στο κόμμα…

«Δέχομαι τον ίδιο πόλεμο με την Άγγελα Μέρκελ… Δεν τους αρέσει ότι είμαι γυναίκα και δεν τους αρέσει το χαμόγελό μου!»… Τρομερός πόλεμος… Λέξη για πολιτική αντιπαράθεση. Ότι διαβάζει από τα blogs που επιλέγει…

«Έχετε να μου καταλογίσετε κάτι πολιτικό?» Ρώτησε με χαμόγελο και πάλι…

«Ναι! Ότι έχετε άμεση ανάμιξη με τη Siemens και τον Χριστοφοράκο που φωτογραφιζόσασταν μαζί του, την περίοδο των δώρων…!». Πάγωμα χαμόγελου…

Απ: «Κοινωνικού περιεχομένου ήταν οι φωτογραφήσεις και οι επαφές…»

Στο τέλος έχασε και την ψυχραιμία της και από τα «Κε. Λυριτζή και κε. Οικονόμου», πήγε στα «ρε παιδιά… καλά, καλά, καλά!» με αποκορύφωμα την αρνητική απάντηση για τη συνέχιση ή μη των stage, την ώρα που έπινε νερό λέγοντας… «Μου, μου!».

Αρχηγάρα…

To θέμα "Ντόρα" για την εκπομπή, έκλεισε όπως όλα τα θέματα σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, όταν της λένε αλήθειες και τη στριμώγνουν, με τον "μηχανισμό" της να στέλνει μηνύματα στην εκπομπή ότι επιτέθηκαν άσχημα και με κακό τρόπο οι δημοισογράφοι στην κά. Μπακογιάννη και δεν ήταν καθόλου σωστό αυτό...
 

Α, πα, πα, πα, πα...

21.11.09

Μαγική βραδιά από τους Pet Shop Boys στην Αθήνα!


Αν ο Θεός απόψε σφύριζε ένα σκοπό, αυτός θα ήταν σίγουρα ένας από τις μοναδικές επιτυχίες των PET SHOP BOYS, που απόψε έκαναν άνω - κάτω το ΜETROPOLITAN CENTER στο Ελευθέριος Βενιζέλος!
Pandemonium ο τίτλος του tour και πραγματικά κάτι τέτοιο συνέβη όταν περίπου στις 21.40 έκανε την εμφάνισή του στη σκηνή το συγκρότημα που θα αφήσει βαριά κληρονομιά στην ιστορία της μουσικής και της electro-pop ειδικότερα!
Οι πόρτες άνοιξαν στις 19.00 και η "Οδός Θεωρίας" ήταν εκεί ήδη για να δει τις πρώτες ουρές να σχηματίζονται, να χαζέψει το κακό κατά τα άλλα merchandise που είχε στηθεί στην είσοδο του εκθεσιακού κέντρου και να πιει, λίγο μετά, την πρώτη μπύρα της βραδιάς 2 μέτρα μόλις από τη σκηνή!
Ο χώρος γέμιζε σιγά - σιγά και μέχρι την ώρα που βγήκε το group, είχε γεμίσει για τα καλά!
Μέσος όρος ηλικίας εκεί γύρω στα 35-40. Ίσως και κανένα πιτσιρίκι...
Πολύ καλή ακουστική στον χώρο, ωραία χορευτικά (αν και απλά - εντυπωσιακά ζωντανά) και ωραίες δεύτερες φωνές...
"Go west" και το πρώτο ζέσταμα είχε ολοκληρωθεί... "You are always on my mind" και ο κόσμος...βογκούσε από μουσική έκσταση... "It's a sin" και η αποθέωση χτύπησε κόκκινα! Πραγματικά μεγάλη βραδιά όπως πρέπει να είναι κάθε τέτοια από μεγάλους καλλιτέχνες που σέβονται το κοινό και την ιστορία τους!

Στα αρνητικά των διοργανωτών, το ανύπαρκτο σχεδόν προσωπικό ασφαλείας και βοήθειας ένδειξης κατευθύνσεων, με τον κόσμο να κάνει "σαλιγκάρια" στο τέλος για να βγει και τα parking μπλοκαρισμένα για πάνω από 40 λεπτά.

Αύριο στη Θεσσαλονίκη το πάρτυ συνεχίζεται στο κλειστο του ΠΑΟΚ...


20.11.09

Θέλει και debate το "καρφιτσωμένο χαμόγελο"…


Με shows δεν γίνεσαι αρχηγός κα. Μπακογιάννη. Σωστή η απάντηση Σαμαρά που δεν δέχτηκε τη διεξαγωγή ανοιχτού τηλεοπτικού debate. Βούτυρο στο ψωμί των Τσημοπρετεντέρηδων θα ήταν μία τέτοια γελοιοποίηση των υποψηφίων αρχηγών της…δεξίας!
Η αντιπαράθεση πρέπει να μείνει στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και να αφορά μόνο πολιτικά επιχειρήματα και θέσεις.
Πρακτική που δεν έχει ακολουθήσει μέχρι σήμερα το περιβάλλον της κα. Μπακογιάννη, η οποία παρελθοντολογεί στα όρια της ανοχής των ακροατών της και κυρίως των φίλων της Νέας Δημοκρατίας. Οι δε μηχανισμοί της απίθανοι. Κανάλια, σταθμοί, εφημερίδες και blogs αβαντάρουν τη «μεγάλη οικογένεια της Κρήτης». Όλοι οι μαυροπουκαμισάδες έχουν ταχθεί στο πλευρό της συντέκνου. Οι Καβουρογιάννηδες, με όλα τα μέσα, μετά την εκλογή της Ολγίτσας και την εξαφάνιση κάποιων…καλπών στο νησί της αυθαιρεσίας, στις βουλευτικές του ‘07, έχουν βάλει τα δυνατά τους τώρα για τη «θυγατέρα» του επίτιμου.

Αηδία. Εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε 5 οικογένειες όλη η Ελλάδα…

Η διαφορά νίκης του Σαμαρά θα είναι παρόμοια με τη νίκη του ΠΑ.ΣΟ.Κ στις πρόσφατες βουλευτικές. Ο κόσμος δεν συγκινείται από τον Δένδια, τον Αρούλη και τα άλλα γεροντολαμόγια της πολιτικής, που στηρίζουν αυτή που ξέρουν ότι θα τους «ευλογήσει» να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο της «αρπαγής» και της διαφθοράς. Οι βάσεις και οι πολίτες ξέρουν να μιλούν άλλη γλώσσα… Και το δείχνουν πλέον γοερά με την ψήφο τους ή την…αποχή τους απ'ότι τους κουράζει.

Υ.Γ.1: Ο Καρατζαφέρης δεν ντρέπεται πια? Ήμαρτον… Και θυμηθείτε μας... Αν εκλεγεί ο Σαμαράς στη Ν.Δ... στις επόμενες εκλογές ο ΛΑ.Ο.Σ, θα "χαροπαλεύει" να μπει στη βουλή...

Υ.Γ.2: Αντιπολίτευση μέχρι σήμερα, κάνει μόνο ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ας μην ακούγεται από τα "μέσα" της διαπλοκής...

Υ.Γ.3: Η κυβέρνηση δεν έχει δόλο στα λάθη που κάνει…Ειλικρινά... Απλά έχει χάσει την μπάλα…

Υ.Γ.4: Μην υποτιμάτε τον Πανίκα…

18.11.09

ΛΗΞΗ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΥ: Ο Ρεχακλής και η παρέα του βρέθηκαν μετά από καιρό...στην Αφρική!



Αφρικανέ…αφρικανέ σου ερχόμαστε!!!


Μεγάλη νίκη πρόκριση στο μουντιάλ 2010 της Νότιας Αφρικής για την Εθνική Ελλάδος, με 0-1 μέσα στο Ντόνετσκ της Ουκρανίας. Το χρυσό γκολ πέτυχε ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης στο 31’. Στο 100ο παιχνίδι με την εθνική μας ομάδα, της «πονηρής αλεπούς» Ότο Ρεχάγκελ, ευτυχήσαμε να πανηγυρίσουμε μια ακόμα ιστορική νίκη – πρόκριση, με μπάλα που είχαμε να δούμε χρόνια από το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.



Πάρτε θέσεις… παραγγείλτε σουβλάκια, πίτσες και μπύρες… υψώστε βουβουζέλες και φύγαμε για τη μεγαλύτερη γιορτή του ποδοσφαίρου!

Το γκολάκι…

http://www.youtube.com/watch?v=AGlq5peO7FA


…και τραγουδάκι!

http://www.youtube.com/watch?v=x-M02AzTl0g

4.11.09

Όλα μια μέρα επιστρέφουνε…

Όλα μια μέρα επιστρέφουνε… Έτσι νομίζω…Έτσι πιστεύω από την ημέρα που σε άφησα να φύγεις… Από την ημέρα που επέλεξες να καρφώσεις τα νύχια σου στην καρδιά μου και να την ξεριζώσεις… Όχι για να την πάρεις μαζί σου… Αυτό άλλωστε θα έκανε εμένα ευτυχισμένο κι εκείνη ακόμα πιο δυνατή για να χτυπάει περισσότερο… Την πήρες για να την «κάψεις»… Και όχι με μιας… Αλλά αργά…βασανιστικά... Όπως οι εφιάλτες που βλέπω πάντα με σένα πρωταγωνίστρια στην αγκαλιά άλλου… Να κοιμάσαι κι εγώ σαν φάντασμα να κοιτώ κάθε κίνηση των βλεφάρων σου και να μετρώ κάθε αναπνοή σου…


Όλα μια μέρα επιστρέφουνε… Αυτό είναι σίγουρο τελικά…

Γιατί κι εγώ…Να! Επέστρεψα σε σένα… Σε ότι αγάπησα και για ότι πόνεσα…Σε ότι περίμενα και…περιμένω να επιστρέψει σε μένα...

Ραντεβού πάντα εκεί… Ξέρεις εσύ…

Αν θα ‘ρθεις… Ξέρω εγώ…

http://www.youtube.com/watch?v=4SGtsr72xXI