Πέντε παρατηρήσεις για την Αϊτή...

Ο δημοσιογράφος της El Pais, Μοϊσές Ναϊμ κάνει πέντε παρατηρήσεις για την τραγωδία που έπληξε την Αϊτή.

Το 2010 θα μείνει στη συλλογική μνήμη ως η πιο τραγική χρονιά στην ιστορία της Αϊτής. Θα αποτελέσει επίσης τη χρονιά κατά την οποία θα φτάσει στη χώρα περισσότερο χρήμα από ποτέ. Είναι αδύνατο να δει κανείς τις εικόνες από την Αϊτή και να μην αισθανθεί μια τεράστια ανάγκη να βοηθήσει. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο το κάνουν, όπως βέβαια και οι κυβερνήσεις.

Στο Twitter κυκλοφόρησε το εξής μήνυμα: «Γράψε Haiti στο κινητό σου και στείλε το στο 90999 για να δώσεις 10 δολάρια στον Ερυθρό Σταυρό». Μέσα σε λίγες ώρες, ένα εκατομμύριο άνθρωποι στην Αμερική είχαν στείλει αυτό το μήνυμα, με αποτέλεσμα να συγκεντρωθούν 10 εκατομμύρια δολάρια. Θα αποσταλούν έτσι στην Αϊτή αρκετά χρήματα, φάρμακα, τρόφιμα και ειδικευμένο προσωπικό. Το θέμα είναι πώς θα χρησιμοποιηθούν. Αυτή είναι η πρώτη παρατήρηση που κάνει ο Μοϊσές Ναϊμ στην Ελ Παϊς.

Η εμπειρία έχει δείξει επίσης ότι η αποφασιστικότητα της διεθνούς κοινότητας να βοηθήσει θα υποχωρήσει όταν οι νεκροί ενταφιαστούν, τα ορφανά εξαφανιστούν από τις τηλεοπτικές οθόνες και οι δημοσιογράφοι πάνε να καλύψουν άλλες τραγωδίες. Και αυτή είναι η δεύτερη παρατήρηση. Τα χρήματα και η διεθνής βοήθεια είναι αναγκαία, αλλά δεν επαρκούν. Οι τόνοι των φαρμάκων που φτάνουν στο αεροδρόμιο του Πόρτ-ο-Πρενς δεν θα χρησιμεύσουν και πολύ αν δεν συνδεθούν με ένα δίκτυο διανομής που θα επιτρέψει τη διάθεσή τους εκεί που πρέπει. Μόνο που αυτά τα δίκτυα διανομής δεν υπάρχουν. Ο σεισμός έδωσε τη χαριστική βολή σε ένα σύστημα που είχε ήδη πληγεί από δεκαετίες φτώχειας, διαφθοράς και ακυβερνησίας. Η ανοικοδόμηση της χώρας θα είναι δύσκολη. Ακόμη πιο δύσκολη, όμως, θα είναι η οικοδόμηση των θεσμών που θα δώσουν στη χώρα τη δυνατότητα να λειτουργήσει.

Η τρίτη παρατήρηση είναι, ότι οι ξένες οργανώσεις που λειτουργούν στην Αϊτή κάνουν και καλό και κακό. Πριν από την τραγωδία αυτή, η καταστροφική κατάσταση της χώρας την είχε καταστήσει τον πρώτο προορισμό κάθε είδους Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης. Ο Ντέιβιντ Μπρουκς έγραψε στους Νιου Γιορκ Τάιμς ότι η Αϊτή είναι η χώρα με τις περισσότερες κατά κεφαλή ΜΚΟ στον κόσμο. Αυτό φυσικά είναι καλό. Το κακό είναι ότι δεν υπάρχει κυβέρνηση για να τις συντονίσει και ότι η παρουσία τόσων οργανώσεων με περισσότερα χρήματα, πόρους και προσωπικό από την ίδια την κυβέρνηση καθιστά ακόμη δυσκολότερη τη διακυβέρνηση της χώρας. Ένα επιπλέον πρόβλημα είναι ότι εκτός από τις οργανώσεις, έχουν μπει στη χώρα και έμποροι ναρκωτικών. Η Αϊτή έχει μετατραπεί στο ιδανικό διαμετακομιστικό κέντρο για τη μεταφορά ναρκωτικών από τις Ανδεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μερικά από τα πρόσωπα που ασκούν μεγάλη επιρροή στην πολιτική και την οικονομία της Αϊτής μένουν στο Μεξικό και την Κολομβία: είναι οι νονοί των ναρκωτικών. Και αυτοί δεν έπαθαν τίποτα από τον σεισμό.

Τέταρτη παρατήρηση: πρέπει να βοηθηθεί η Δομινικανή Δημοκρατία. Οι σεισμοί προκαλούν μερικές φορές τσουνάμι. Και ο σεισμός της Αίτής θα προκαλέσει ένα ανθρώπινο τσουνάμι προς τη Δομινικανή Δημοκρατία. Η χώρα αυτή, που τυγχάνει καλύτερης διακυβέρνησης από τον γείτονά της, είναι κι αυτή πολύ φτωχή και οι εύθραυστοι θεσμοί της δεν είναι ικανοί να ανταποκριθούν ικανοποιητικά στις ανάγκες των προσφύγων. Αν δεν σταλεί βοήθεια και σ'αυτή τη χώρα, ενδέχεται να βυθιστεί σε κοινωνική και πολιτική κρίση.

Η τελευταία παρατήρηση του Μοϊσές Ναϊμ είναι ότι παρά τα όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν, ίσως η διεθνής κοινότητα και οι Αϊτινοί να μας επιφυλάσσουν μια έκπληξη. Η διεθνής κοινότητα ίσως να έχει διδαχθεί από το παρελθόν και η βοήθεια που θα στείλει να μην είναι τόσο λιγοστή όσο σε άλλες περιπτώσεις. Οι Αϊτινοί και η δυναμική διασπορά της χώρας ίσως να συνειδητοποιήσουν ότι η τραγωδία αυτή προσφέρει μια ευκαιρία να αλλάξει πορεία η χώρα τους. Δεν είναι ένα πολύ πιθανό σενάριο, αλλά δεν είναι και αδύνατο.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αυτό που θέλουν οι γυναίκες...

Αν οι σύγχρονοι ερευνητές θέλανε πραγματικά να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο και στην εξέλιξη αυτού, θα προσπαθούσαν να ανιχνεύσουν το «φαινόμενο» γυναίκα το χριστιανικό έτος 2010!

Τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής μου, έχω ασχοληθεί... επισταμένως με την…έννοια γυναίκα και τη μελέτη αυτής…

Όταν ήμουν μικρός μου είχαν πει το γνωστό, ότι «η πιο δύσκολη εγχείρηση, είναι να βγάλεις το πέος από το μυαλό της γυναίκας…» και είχα γελάσει, όντας σίγουρος για την απόδειξη αυτού του συμπεράσματος, τα χρόνια που θα ακολουθούσαν.

Σήμερα και λίγα χρόνια μετά τα 30… έχω καταλήξει ότι προφανώς και τα κοριτσάκια τότε θα μπορούσαν να λένε το αντίστοιχο για τους άντρες (…με το αιδοίο) και μάλιστα με μεγαλύτερη διάρκεια «εγχείρησης»…αφού ως γνωστό η σκέψη του άντρα γίνεται από χαμηλά…

Όλα αυτά όμως ισχύουν κυρίως για τη χρυσή δεκαετία των 20-30… Μετά το μυαλό (θεωρητικά πολλές φορές) αρχίζει και ωριμάζει, οι προτεραιότητες αλλάζουν…όπως και οι ανάγκες του ανθρώπου…

Αυτά ως μια γενική Θεωρία των πραγμάτων…

Στην ειδική θεωρία όμως και όσων αφορούν τις γυναίκες, έχει επέλθει μία ανωμαλία ίδια με αυτή της φύσης που ζούμε τα τελευταία χρόνια…

Η γυναίκα σήμερα, προσπαθώντας να διατηρήσει τις αρχές που έμαθε, ότι ΠΡΕΠΕΙ να έχει από τη μάνα της, η οποία ανήκε σε μία άλλη γενιά με άλλες αξίες ηθικής και πρότυπα, χάνει τον προσανατολισμό της και εν τέλει την αξιοπρέπεια και τον ρόλο της, ως θηλυκή ύπαρξη…

Σε αυτά έχουν παίξει ρόλο η έντονη ανεξαρτητοποίηση της σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα και προεκτάσεις (επαγγελματικά, οικονομικά κλπ.), οι πολλαπλές επιλογές εύκολης ζωής, τα βασικά έστω μέσα διαβίωσης που παρέλαβε από τους γονείς που πάλευαν πάντα για να αφήσουν έστω και μία τηλεόραση στο παιδί τους και βέβαια η μείωση ανδρισμού (κυριολεκτικού και τυπικού ρόλου και έννοιας)…

Αυτά όμως δεν θα έπρεπε να γινόντουσαν κανόνας και τρόπος έκφρασης και ζωής.

Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούω φίλους μου να λένε… «Μα τι σκατά θέλουν επιτέλους οι γυναίκες…?».

Ξεκινάμε λοιπόν με την ανάλυση των κατηγοριών, ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ… (Κάποιων βασικών… Όχι όλων… γιατί δεν θα μας έφτανε ούτε σεντόνι Champions League για να γράψουμε…)! Πάμε λοιπόν:

1. Κατηγορία: ΚΟΛΛΗΜΕΝΗ ΜΕ ΠΡΩΗΝ…

Πα, πα, πα, πα… Παναγία μου!
Εδώ υπάρχουν 2 μοναδικές εκδοχές με παρακλάδια βέβαια…

1. Είναι όντως κολλημένη με τον πρώην (προφανώς την έδερνε, την έβριζε, την κεράτωνε και γι’ αυτό κόλλησε…)

2. Δεν σε γουστάρει και είναι η πιο εύκολη μαλακία να σου πει…

Αυτή τη δεύτερη περίπτωση είναι εύκολο να την καταλάβεις όταν μπεις στο facebook και δεις ότι μετά τον πρώην της γλείφεται σε όλες τις φωτογραφίες με άλλους 10… ή ακόμα χειρότερα…άμα δεις τον πρώην της που δεν βλέπεται…

2. Κατηγορία: ΗΡΘΕ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΚΕΡΑΤΩΣΩ ΚΙ ΕΓΩ…ΚΑΙ ΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΩ…ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΩ… ΑΛΛΩΣΤΕ ΣΧΕΣΗ ΕΧΩ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ…

Το μεγαλύτερο άλλοθι για αυτές που πραγματικά χαίρονται το «γατάκι» τους…αλλά θέλουν να το παίζουν και μικρές κυρίες σε σχέση, που λίγα χρόνια μετά θα παρουσιάσουν ως την… δεύτερη μακροχρόνια…

3. Κατηγορία: ΔΙΑΛΥΩ ΦΙΛΙΕΣ, ΠΑΡΕΕΣ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ… ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΜΑΛΑΚΕΣ! (απωθημένα ζωής…) ΘΑ ΣΑΣ "ΠΕΡΑΣΩ" ΟΛΟΥΣ … ΚΙ ΑΝ ΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΟΥ ΚΑΤΣΕΙ… ΘΑ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ΕΦΙΑΛΤΗ!

Καριόλα που τα έχει με τον κολλητό σου, αλλά για να φτιαχτεί σκέφτεται εσένα και για να χύσει σκέφτεται παρτούζα και με τους άλλους δύο της παρέας…

Όταν της δοθεί η ευκαιρία θα σου κάνει "πέσιμο" και αν δεν κάτσεις…την «γάμησες» ποικιλοτρόπως, με μεγαλύτερο ενδεχόμενο να ψάχνεστε όλοι γιατί δεν μιλάει ο ένας φίλος στον άλλο…

4. Κατηγορία: ΠΕΡΝΩ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΚΑΛΑ… ΑΛΛΑ ΤΕΙΝΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΛΚΟΟΛΙΚΗ

Κλασσική γκόμενα που πάει να το παίξει ότι δεν έχει ανάγκη κανέναν και μόνη της περνάει καλύτερα… Πάει κάθε βράδυ Σκουφά και περνάει από Rock, όπου εκεί βρίσκει όλες τις κατεστραμένες… ΜΟΝΕΣ της Αθήνας και πίνοντας «βαρέλια πετρελαίου», γυρνάει σπίτι ερείπιο με σκοπό την επόμενη ένδοξη μέρα αλκοολικού μαραθωνίου… Συνήθως αυτή η κατηγορία το «παίζει» και πολύ busy woman, κατά τη διάρκεια της ημέρας αφού…έχει τόσα πολλά να κάνει που δεν θα έκανε αν ήταν σε σχέση!

5. Κατηγορία: ΑΣ ΚΑΝΩ ΤΩΡΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΤΑ 6 ΧΡΟΝΙΑ + ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΛΑΚΑ… «ΠΕΡΑΣΤΕ ΟΛΟΙ»…

Εδώ έχουμε να κάνουμε με την πιο επικίνδυνη περίπτωση για τις ίδιες τις γυναίκες, αφού μπαίνοντας σε αυτή τη λογική…στο τέλος πάνε κατευθείαν στην κατηγορία 7…χωρίς να το καταλάβουν…

6. Κατηγορία: ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΑΖΕΥΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΩ ΝΑ ΚΑΝΩ SCANNING ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ «ΠΙΓΚΟΥΙΝΟΥΣ» ΣΤΟ ΠΛΑΤΥΣΚΑΛΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Η γυναίκα «παγίδα»! Η «γυναίκα» που έχει γράψει τα χιλιομετράκια της και ξαφνικά ταρακουνιέται, βλέποντας τις κολλητές να έχουν ήδη παντρευτεί και να κάνουν παιδί και λέει… «Καιρός να μαζευτώ κι εγώ και να μην κοιτάω, μέγεθος και διάρκεια… Λίγο επικοινωνία βρε φιλενάδα, να έχει κάποια λεφτάκια έστω και να είναι καλό παιδί...». Τίποτα δηλαδή…

7. Κατηγορία: ΕΧΑΣΑ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΤΡΕΝΟ… ΑΛΛΑ ΙΣΩΣ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΝΑ ΞΕΜΠΑΡΚΟ ΣΤΟ ’90…

Σκέψεις και κατηγορία ηλικία 35+… Χωρίς πολλά σχόλια… Ίσως η πιο ώριμη και κατασταλαγμένη γυναίκα έχοντας φάει σφαλιάρες σβουριχτές!

8. Κατηγορία: ΕΚΑΝΑ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΙΔΟΙΟ ΜΟΥ ΤΩΡΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ…

Το 99% των γυναικών…απλά!

9. Κατηγορία: ΤΙ ΜΑΛΑΚΙΑ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑ ΤΟΝ ΡΟΥΛΗ…ΤΩΡΑ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ ΝΑ ΠΗΔΙΕΜΑΙ ΞΑΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΜΠΟΥΛΗ?

Ααααααχ…. Ο Μπούλης …. Τι όμορφα που περνούσαμε… Αν δεν ήταν η μάνα μου να μου βάζει λόγια και η κολλητή μου να μου λέει πως δεν κάνει γιατί με ζήλευε κι αυτή, τώρα αυτόν θα είχα παντρευτεί… και όχι αυτόν τον άχρηστο τον Ρούλη… που συνεχώς θέλει να τρώει, να βλέπει μπάλα και να κοιμάται… Ο ΤΣΙΓΚΟΥΝΑΡΟΣ!

"Και τον είδα και στην παιδική χαρά…(τον Μπούλη) ΤΥΧΑΙΑ…".

«Παντρεύτηκε και αυτός… Δεν θα ήταν κακό να ξεκινήσουμε να πηδιόμαστε και πάλι… να θυμηθούμε τα παλιά, με τον αληθινό έρωτα της ζωής μου! Μια φορά ζούμε άλλωστε…».
Άλλοθι ελεεινό και τρισάθλιο…

Και τελευταία άφησα την πιο σύγχρονη και δυνατή πλέον…

10. Κατηγορία: ΘΑ ΤΑ ΦΤΙΑΞΩ ΜΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΓΙΑΤΙ ΠΗΔΑΕΙ ΣΕΡΙ ΚΙ ΕΧΕΙ ΑΝΤΟΧΕΣ… ΛΟΥΚΟΥΜΑΚΙ ΕΙΝΑΙ!

Αυτή η κατηγορία, πιάνει όλες τις ηλικίες (κυρίως από 30 και πάνω) και όλα τα είδη (παντρεμένες, ανύπαντρες, χωρισμένες κ.α.). Αλλά έχει περιορισμό… Δηλαδή όλες οι γυναίκες θέλουν να το κάνουν έστω μια φορά και για όσο καιρό κρατήσει, αλλά κατά 90% δεν θέλουν να το ξανακάνουν!

Αυτά….

Αααααααααχ Θεέ μου… Γυναίκες…

Τι όμορφο πράγμα…

Η ζωή μου…

Και τελικά τι είναι αυτό που θέλουν οι γυναίκες?

…Τα ΠΑΝΤΑ…και ΤΙΠΟΤΑ!!!

(καντε κλικ στον τίτλο του άρθρου...)

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Καλή χρονιά φίλες και φίλοι μας! Ευχόμαστε υγεία σε όλους σας, με αγάπη κι ευτύχια στις οικογένειές σας!

Ελπίζουμε το 2010, οι ΘΕΩΡΙΕΣ της ζωής μας να γίνουνε πράξη και οι πράξεις να φτιάχνουν τη ζωή μας...

Να ξέρετε και να θυμάστε μόνο ένα πράγμα... Ότι και φέτος θα έχετε καλή παρέα... Την παρέα που εσείς δημιουργήσατε και κρατάτε δεμένη... Την παρέα της καρδιάς μας... Την "Οδό Θεωρίας"!

Ραντεβού πάντα εδώ...

Πάμε γερά γία ένα δυνατό 2010 !!!

Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας... Η επιστροφή!

"Best of Tour 2010..."

Οι Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, σχεδόν 10 χρόνια μετά από την τελευταία αποχαιρετιστήρια συναυλία τους το 2001, επανασυνδέονται μουσικά και περιοδεύουν ξανά, έχοντας στο πλευρό τους τον Μάνο Ξυδούς.

Ο πρώτος τους σταθμός είναι η Θεσσαλονίκη, όπου θα δώσουν συναυλία την Παρασκευή 12 Μαρτίου στο Βελλίδειο, ενώ οκτώ ημέρες μετά, το Σάββατο 20 Μαρτίου θα εμφανιστούν στην Αθήνα, στο Ποδηλατοδρόμιο του Ολυμπιακού Σταδίου.

Η μουσική των Χάρη & Πάνου Κατσιμίχα δε χρειάζεται συστάσεις, βγαίνει από την καρδιά της δεκαετίας του ‘80 γεμάτη συναισθήματα και φτάνει μέχρι σήμερα, ζεστή, ζωντανή και αληθινή Από τα «Ζεστά Ποτά» του 1985 έως το τελευταίο live album τους που κυκλοφόρησε είκοσι χρόνια αργότερα, το 2001 και το «Στους ελαιώνες της αγάπης» που κυκλοφόρησε το 2002, η πορεία των αδελφών Κατσιμίχα ήταν πάντα συνεπής.

Αυτές οι δύο εμφανίσεις τους θα είναι ο προπομπός για την επιλεκτική και περιορισμένη σε εμφανίσεις περιοδεία τους που θα ακολουθήσει το καλοκαίρι του 2010.

Εν αναμονή...

Σκέψεις...

Θες να κρυφτείς… ή να φύγεις μακριά... Θες να πάρεις μια γόμα και να σβήσεις τα άσχημα που σου χαλάνε την εικόνα ηρεμίας που με τόσο κόπο απέκτησες και όχι βέβαια εις βάρος κανενός…

Αλλά δεν γίνεται… Όχι μόνο οι επιλογές σου… Όχι μόνο τα λάθη σου… Αλλά και οι επιλογές και τα λάθη των γύρων σου…

Στο «τζάκι»…αν πλησιάσεις πολύ…καίγεσαι… Αν απομακρυνθείς πολύ… κρυώνεις…

Μείνετε στην απόσταση που πρέπει… από αυτούς που πρέπει…και τις καταστάσεις που σας προκύπτουν καθημερινά…

Τα άκρα… απομονώνουν… και στο «τέλος της ημέρας» φέρνουν…μαρασμό και….τέλος…

Σοφία, είναι η πρόβλεψη…

Βλακεία, είναι όταν είσαι προβλέψιμος…

Sleuth

Πριν λίγες μέρες είδαμε την παράσταση Sleuth (Σλουθ), στο Θέατρο Αθηνών, του Άντονι Σάφερ (Anthony Shaffer) με τον Γιώργο Κιμούλη και τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη. Δύο ηθοποιούς που κοιτάμε κάθε χρόνο να τους παρακολουθούμε στις παραστάσεις που παίζουν, αφού η ερμηνείες τους είναι ξεχωριστές και μας ταιριάζουν…

Το θέατρο είναι για εμένα μία ξεχωριστή διασκέδαση.Στοιχείο επιμόρφωσης και αναζήτησης, τόσο του εσωτερικού σου κόσμου, όσο και αυτού του…άλλου…του έξω, μέσα από τις ατάκες του κάθε έργου και των νοημάτων που το ίδιο βγάζει ή που ο καθένας μας ξεχωριστά θέλει να βγάζει, ανάλογα τα βιώματά του.

Η πρωταγωνίστρια του έργου… Δεν εμφανίζεται ποτέ! Μια γυναίκα που οδήγησε δύο άντρες στον απόλυτο εξευτελισμό και την έκφραση του καλύτερου «φίλου» της αγάπης… του μίσους…στον απόλυτο βαθμό, με «σκηνοθέτη» του…την εκδίκηση!

Παρενθετικά στο κείμενο μας αυτό, θα θυμηθώ, την άποψη του φίλου μου του «Γνωστού – Αγνώστου», που μου έλεγε πάντα ότι το πιο δυνατό συναίσθημα για αυτόν δεν είναι η αγάπη, αλλά το Μίσος! Και βέβαια δεν είναι κατακριτέο κάτι που κρύβει μέσα του τόση αλήθεια για όλους…

Όντως, για πολλούς, η πίσω όψη του προσώπου της αγάπης είναι το μίσος. Γι’ αυτό και όλες οι αγάπες περνάνε και από αυτό το στάδιο. Είτε αγάπη που ακολούθησε το μίσος, είτε μίσος που ήρθε μετά από μια μεγάλη αγάπη. Συμπέρασμα ένα. Αγάπη χωρίς "μυρωδιά" μίσους δεν γίνεται… Πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά…

Ο απατημένος σύζυγος ήταν και αυτός, που μέσα στο έργο είχε τις καλύτερες ατάκες…και το μεγαλύτερο μίσος βέβαια… Και δεν ήταν θέμα πρωταγωνιστή… Ήταν θέμα ωρίμανσης ψυχής και συναισθημάτων, μέσα από τις σκέψεις του και τη ζύμωση αυτών την περίοδο της «απομόνωσής» του, από την προδοσία που έζησε…

Ήταν αυτός που εξευτέλισε πρώτος τον εραστή της γυναίκας του…Και όλα αυτά από το μίσος του, για την αγάπη που της είχε… Ήταν και αυτός όμως που εξευτελίζεται διπλά στη συνέχεια, λόγω των ίδιων των πράξεών του και των παγίδων που πέφτει, όταν από θύτης, πολύ εύκολα γίνεται θύμα…

“Ο καλύτερός τρόπος για να γνωρίσεις έναν άνθρωπο είναι ο εξευτελισμός”. Αυτό ο τρόπος που ο καθένας μας «ξεγυμνώνεται» μπροστά στα θέλω του και την αλήθεια που κρύβει μέσα του. Αλλά προσοχή! Δεν μιλάμε για τον εξευτελισμό που προκαλούμε εμείς… Μιλάμε για αυτόν που έρχεται από μόνος του, σαν φυσική εξέλιξη συναισθημάτων και συμπεριφορών…

«Κανείς δεν ανήκει σε κανέναν». Ο κάθε άνθρωπος πράττει όπως νιώθει και όπως είναι η φύση του… Κανείς δεν έχει δικαιώματα παρέμβασης στα «θέλω» του άλλου… Κανείς δεν διακιούται να κατηγορεί κάποιον όταν ο ίδιος, κάπου άλλου έχει πράξει αναλόγως ή ακόμα χειρότερα…έχει σκεφτεί να πράξει αναλόγως… Γιατί η σκέψη και η πράξη τον ίδιο «πατέρα» έχουν… Την καθαρότητα όμως τελικά, την διεκδικεί καλύτερα, η πράξη…

Για νικητές μην ψάχνετε… Μάταια… Σχετικός ο ορισμός του νικητή σε ζητήματα σχέσεων, αποθημένων, αγάπης και μίσους…

(Σας προτείνουμε να δείτε, την πραγματικά πολύ καλή παράσταση, που τελευταίοι από τους «μεγάλους» του θεάτρου, είχαν τιμήσει πρωταγωνιστικά, ο Δημήτρης Χορν και ο Αλέκος Αλεξανδράκης, για 2 θεατρικές σαιζόν, 1970-1972).

ΑΓΑΠΗ. Τίποτα άλλο…

Στη ζωή μου, πάντα ακούω τι "λέει" το στομάχι μου… Και αυτό δεν με έχει προδώσει ποτέ…

Πολλές φορές είτε δεν μπορώ να ακολουθήσω αυτά που λέει, γιατί αφορούν άλλους και απλά συμμετέχω στο «μαρτύριο» του πόνου και της δυσπεψίας, είτε από αντίδραση κάνω άλλο από αυτό που έχει πει από την πρώτη στιγμή η αντίδραση του φίλου μου του Στομάχου!

Έχω έναν θείο, τον Αντώνη, που πραγματικά τον εκτιμώ και τον αγαπώ, αν και για τους περισσότερους (ακόμα και για τους πολύ κοντινούς του ανθρώπους) είναι ιδιόρρυθμος και…μοναχικά περίεργος.

Τον εκτιμώ για απλά πράγματα τα οποία έκανε από τότε που ήμουν μικρός. Το πιο απλό από όλα ήταν ότι, από τότε (ήμουν και δεν ήμουν 8 χρονών), μου μιλούσε με την ίδια σοβαρότητα που μου μιλάει ακόμα και σήμερα. Ποτέ δεν με «υποτίμησε» ως μικρό ή ως αδαή ακόμα, λόγω ηλικίας και μειωμένων γνώσεων ή μόρφωσης.

Προσπαθούσε πάντα να μου εξηγήσει πράγματα για τις συμπεριφορές των ανθρώπων, για μεταφυσικά φαινόμενα και προσέγγιζε τον Θεό και την «ύπαρξη» αυτού, τόσο ρεαλιστικά και άμεσα, όπως κανείς άλλος δεν μπορούσε.

Αγαπούσε και αγαπάει τους ανθρώπους με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο και ποτέ δεν ενόχλησε κανέναν ασχέτως αν όλοι του γυρνούσαν την πλάτη, όταν ξεκινούσε να μιλάει…

Το πιο σοφό θα έλεγα από αυτά που μου έχει πει, είναι , ότι «Στη ζωή, το ένστικτο προηγείται της λογικής, γι’ αυτό να θυμάσαι πάντα», μου έλεγε, «ότι αυτό που θα νιώσεις την πρώτη στιγμή της επαφής με κάποιον, είναι αυτό που πραγματικά είναι ο άλλος και όχι αυτό που οι συνθήκες ή η πορεία κάποιων γεγονότων, τον εμφανίζουν αλλιώς, αργότερα στα μάτια σου».

Και μέχρι σήμερα επαληθεύεται κάθε μέρα…

Κάτι άλλο σημαντικό που μου είχε πει, ήταν «να μάθεις να διαβάζεις τα μάτια των ανθρώπων». «Του άντρα θα τα διαβάζεις μία φόρα και της γυναίκας δύο…» Κι όντως έτσι είναι… κι έτσι κάνω…

Και κάτι ακόμα... «Μάθε να αγαπάς», μου έλεγε. «Απλά μην ξεχνάς ότι αυτό δεν μαθαίνεται από κανέναν άλλο, παρά μόνο από την οικογένεια σου... Εσύ, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ανοίξεις τα "αμπάρια" της καρδιάς σου και μην ανησυχείς... Εκεί χωράνε όλα...»

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με πολύ αγάπη. Τόσο ελληνική…που φτάνει στα όρια αμερικάνικης σειράς…

Μάθαμε όλα να τα κάνουμε μαζί. Να γελάμε μαζί, να κλαίμε μαζί, να διασκεδάζουμε και να μεγαλώνουμε έτσι. Μια οικογένεια με τόση ευαισθησία που μοιάζει βλακεία. Η πιο ευαίσθητη από όλους, η μάνα μου, μου λέει ακόμα και σήμερα, «γίνε σκληρός, αλλιώς θα σε πατάνε όλοι». Κάτι ξέρει… Αλλά σκληρός δεν γίνεσαι… Γεννιέσαι μαμά. Κι επειδή τα δικά της "αμπάρια της καρδιάς", φαίνεται ότι ξεχείλιζαν, αυτό που μου φυτεύτηκε και μπολιάστηκε μέσα μου, από την κοιλιά της, είναι, μία λέξη, ένα συναίσθημα, μία έκφραση που δεν χωράει, ίχνος "σκληράδας" και λίγοι γνωρίζουν σήμερα, αλλά κάποιος "μαλάκας", προσπάθησε να διδάξει 1976 χρόνια πριν…στα 33 του και μέχρι σήμερα ελάχιστοι έχουν αντιληφθεί τη δύναμη και την αξία της. ΑΓΑΠΗ. Τίποτα άλλο…

Πατέρα μου, σε ευχαριστώ που είμαι καρπός σου…

Υ.Γ.: Να μην διστάζετε να λέτε σ’αγαπώ σε αυτούς που αγαπάτε και να μην ξεχνάτε να τους το δείχνετε με κάθε τρόπο. Όσο είναι καιρός, όσο είστε μαζί, όσο οι "άνεμοι του μίσους, του φθόνου και της κακίας" δεν σας παίρνουν αμπάριζα…

Σας αγαπώ...

Σταθεροποίηση της επιδημίας του AIDS!

Με την εξαίρεση της Αφρικής, η παγκόσμια επιδημία AIDS φαίνεται να σταθεροποιείται, όπως δείχνει η τελευταία έκθεση του ΟΗΕ. Την τελευταία διετία ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με τον ιό HIV παραμένει σχεδόν στάσιμος στα 33 εκατομμύρια, αν και υπάρχουν ακόμα πολλοί ασθενείς χωρίς πρόσβαση σε φάρμακα.

Περίπου 4 εκατομμύρια άνθρωποι ακολουθούν σήμερα φαρμακευτική αγωγή κατά της λοίμωξης, αριθμός δεκαπλάσιος σε σχέση με πριν από μια δεκαετία. Ωστόσο υπάρχουν ακόμα πάνω από 5 εκατομμύρια ασθενείς που ζουν χωρίς φάρμακα, επισημαίνει η έκθεση.

Παρά τις ανισότητες, τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι η επιδημία κορυφώθηκε το 1996 και έκτοτε σταθεροποιείται ή βρίσκεται σε ύφεση.

Η συχνότητα νέων μολύνσεων πέφτει στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου, ακόμα και στην υποσαχάρια Αφρική, όπου τα νέα κρούσματα το 2008 ήταν 400.000 λιγότερα σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα και 15% λιγότερα σε σχέση με το 2001. Πέρυσι, τα νέα περιστατικά στην υποσαχάρια Αφρική αντιστοιχούσαν στο 72% του παγκόσμιου συνόλου.

Χάρη στην ύφεση των νέων λοιμώξεων και στην παράταση ζωής που προσφέρουν τα αντιρετροϊικά φάρμακα, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με τον ιό αυξήθηκε κατά μόλις 400.000 από τα 33 εκατομμύρια το 2007.

Οι αριθμοί αυτοί προέρχονται πάντως από μαθηματικά μοντέλα και έχουν περιθώριο λάθους αρκετά εκατομμύρια ανθρώπους.

Πηγή: in.gr με πληροφορίες από Associated Press

"Δύσκολο" πρωινό...

«Τόπι» την έκαναν την Μπακογιάννη, οι Λυριτζής – Οικονόμου στο πρωινό της ΝΕΤ. Έχασε την μπάλα η Ντόρα η «εξερευνήτρια» (ψήφου, έτσι όπως πάει)…

«Κατηγορείτε την Πολιτική Άνοιξη και τον Σαμαρά όταν έφυγε, ενώ τα 2/3 της Πολιτικής Άνοιξης υποστηρίζουν εσάς τώρα!» …. Κενό… Μητσοτακικό χαμόγελο αμηχανίας και απάντηση καμία, με άνοιγμα άσχετου θέματος.

«Είστε πιο κοντά στην πολιτική Καραμανλή λέτε, όταν αυτή η πολιτική άφησε τη Νέα Δημοκρατία 10 μονάδες πίσω από το ΠΑΣΟΚ»… Σιωπή…

«Ετοιμάζεστε τόσα χρόνια για αρχηγός… Θα αντέξετε την ήττα? Θα μείνετε στη Νέα Δημοκρατία με αρχηγό τον κο. Σαμαρά?»

Απ: «Η Νέα Δημοκρατία θα συρρικνωθεί με νίκη Σαμαρά, αλλά δεν θα φύγω»… Ενωτική η Ντορούλα… Ακονίζει το κρητικό της μαχαίρι για μπάχαλο και βεντέτες μέσα στο κόμμα…

«Δέχομαι τον ίδιο πόλεμο με την Άγγελα Μέρκελ… Δεν τους αρέσει ότι είμαι γυναίκα και δεν τους αρέσει το χαμόγελό μου!»… Τρομερός πόλεμος… Λέξη για πολιτική αντιπαράθεση. Ότι διαβάζει από τα blogs που επιλέγει…

«Έχετε να μου καταλογίσετε κάτι πολιτικό?» Ρώτησε με χαμόγελο και πάλι…

«Ναι! Ότι έχετε άμεση ανάμιξη με τη Siemens και τον Χριστοφοράκο που φωτογραφιζόσασταν μαζί του, την περίοδο των δώρων…!». Πάγωμα χαμόγελου…

Απ: «Κοινωνικού περιεχομένου ήταν οι φωτογραφήσεις και οι επαφές…»

Στο τέλος έχασε και την ψυχραιμία της και από τα «Κε. Λυριτζή και κε. Οικονόμου», πήγε στα «ρε παιδιά… καλά, καλά, καλά!» με αποκορύφωμα την αρνητική απάντηση για τη συνέχιση ή μη των stage, την ώρα που έπινε νερό λέγοντας… «Μου, μου!».

Αρχηγάρα…

To θέμα "Ντόρα" για την εκπομπή, έκλεισε όπως όλα τα θέματα σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, όταν της λένε αλήθειες και τη στριμώγνουν, με τον "μηχανισμό" της να στέλνει μηνύματα στην εκπομπή ότι επιτέθηκαν άσχημα και με κακό τρόπο οι δημοισογράφοι στην κά. Μπακογιάννη και δεν ήταν καθόλου σωστό αυτό...

 

Α, πα, πα, πα, πα...

Μαγική βραδιά από τους Pet Shop Boys στην Αθήνα!

Αν ο Θεός απόψε σφύριζε ένα σκοπό, αυτός θα ήταν σίγουρα ένας από τις μοναδικές επιτυχίες των PET SHOP BOYS, που απόψε έκαναν άνω - κάτω το ΜETROPOLITAN CENTER στο Ελευθέριος Βενιζέλος!

Pandemonium ο τίτλος του tour και πραγματικά κάτι τέτοιο συνέβη όταν περίπου στις 21.40 έκανε την εμφάνισή του στη σκηνή το συγκρότημα που θα αφήσει βαριά κληρονομιά στην ιστορία της μουσικής και της electro-pop ειδικότερα!

Οι πόρτες άνοιξαν στις 19.00 και η "Οδός Θεωρίας" ήταν εκεί ήδη για να δει τις πρώτες ουρές να σχηματίζονται, να χαζέψει το κακό κατά τα άλλα merchandise που είχε στηθεί στην είσοδο του εκθεσιακού κέντρου και να πιει, λίγο μετά, την πρώτη μπύρα της βραδιάς 2 μέτρα μόλις από τη σκηνή!

Ο χώρος γέμιζε σιγά - σιγά και μέχρι την ώρα που βγήκε το group, είχε γεμίσει για τα καλά!

Μέσος όρος ηλικίας εκεί γύρω στα 35-40. Ίσως και κανένα πιτσιρίκι...

Πολύ καλή ακουστική στον χώρο, ωραία χορευτικά (αν και απλά - εντυπωσιακά ζωντανά) και ωραίες δεύτερες φωνές...

"Go west" και το πρώτο ζέσταμα είχε ολοκληρωθεί... "You are always on my mind" και ο κόσμος...βογκούσε από μουσική έκσταση... "It's a sin" και η αποθέωση χτύπησε κόκκινα! Πραγματικά μεγάλη βραδιά όπως πρέπει να είναι κάθε τέτοια από μεγάλους καλλιτέχνες που σέβονται το κοινό και την ιστορία τους!

Στα αρνητικά των διοργανωτών, το ανύπαρκτο σχεδόν προσωπικό ασφαλείας και βοήθειας ένδειξης κατευθύνσεων, με τον κόσμο να κάνει "σαλιγκάρια" στο τέλος για να βγει και τα parking μπλοκαρισμένα για πάνω από 40 λεπτά.

Αύριο στη Θεσσαλονίκη το πάρτυ συνεχίζεται στο κλειστο του ΠΑΟΚ...